thumb|left|Ilustracja przedstawiająca przebieg bitwy (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Poznaniu) Dowódca I Korpusu po otrzymaniu rozkazu dowódcy 8 Armii przeznaczył do działań manewrowych 2 Dywizję Piechoty, nakazując jej zaatakować od północy prawe skrzydło rosyjskie. Atak miał być poprzedzony potężnym półgodzinnym przygotowaniem artyleryjskim, do którego przeznaczono całą ciężką artylerię korpusu. Jedną dywizję gen. von François przeznaczył do obrony na przedpolu Gąbina, a do osłony manewru na północy wyznaczył dywizję kawalerii. Pozostałe siły 8 Armii, tzn. XVII Korpus i I Korpus Rezerwowy przemieszczały się w rejon planowanej bitwy w nocy z 19 na 20 sierpnia.
Bitwa Rankiem 20 sierpnia potężny ogień artyleryjski spadł na niespodziewającą się niczego rosyjską 28 Dywizję Piechoty, a zaraz potem uderzyła na nią od północy niemiecka 2 Dywizja Piechoty. Rosjanie w panice rozpoczęli odwrót. Dezorganizację powiększyło dodatkowo ukazanie się kawalerii niemieckiej na tyłach 28 Dywizji Piechoty. Odwrót 28 DP pociągnął za sobą także cofnięcie 29 Dywizji Piechoty. Rosyjski XX Korpus został więc pobity. Największe straty poniosła 28 Dywizja Piechoty, tracąc 20 sierpnia: 104 oficerów, 6945 żołnierzy, 8 dział i 23 karabiny maszynowe.