21/22 marca 1846 Szela stawił się na rozmowę z wiceprezydentem gubernium lwowskiego Leopoldem Lažanskim w Tarnowie i zgodził się na powrót chłopów do uprawy pól na kontrolowanym przez siebie terenie do czasu rozstrzygnięcia sporu o pańszczyznę przez cesarza, przyjmując od Lažanskiego 20 florenów. 25 marca 1846 zgodnie z listem Marii Bogusz Szela przystąpił do odrabiania pańszczyzny w Smarżowej, jednak według raportu podporucznika Bauera wyraził zgodę jedynie na zaoranie pańskich gruntów w tamtejszym folwarku bez zapłaty, a starości i komisarze pacyfikacyjni donosili o oporze chłopów z pozostałych terenów powołujących się na rozkazy Szeli. 1 kwietnia 1846 Szela złożył do gubernium lwowskiego podanie o ograniczenie wymiaru pańszczyzny do jednego dnia z morgi gruntu rocznie i zamiany reszty na czynsz. Memoriał, który nie został nigdy rozpatrzony przez władze, nosił podpisy wójta i deputata z 33 wsi cyrkułu jasielskiego i 17 wsi cyrkułu tarnowskiego. Zgodnie ze wspomnieniami Breinla Szela dopilnował, by postulaty były umiarkowane.