22–25, ISBN 9788367295734..
Demon w teologii chrześcijańskiej W chrześcijaństwie istnienie demonów nie jest traktowane jako starożytny mit czy metafora (personifikacja) zła ludzkiego, lecz jako prawda wiary o istnieniu realnych, inteligentnych bytów osobowych, które z nienawiści do Stwórcy dążą do zniszczenia dusz ludzkich.
Nauczanie Kościoła i Ojców Kościoła Przełom w teologicznym podejściu do demonów w myśli zachodniej przyniósł wczesny Kościół katolicki. Św. Augustyn z Hippony w swoim monumentalnym dziele Państwo Boże (łac. De civitate Dei) stanowczo polemizował z antycznymi platonikami (np. Apulejuszem), udowadniając, że nie istnieją „dobre demony”, a wszystkie byty określane tym mianem to w rzeczywistości upadli aniołowie o destrukcyjnej i zwodniczej naturze.
Późniejsza systematyka teologiczna św. Tomasza z Akwinu (tzw. Doctor Angelicus) wyłożona w Sumie teologicznej doprecyzowała, że demony zachowały swoją wspaniałą anielską naturę (czysty intelekt), jednak ich wola uległa absolutnemu i nieodwracalnemu wypaczeniu w stronę zła na skutek wolnego wyboru i buntu przeciwko Bogu.