1.10.1 [online], hegel.net [dostęp 2024-10-06] (ang.)..
W 1788 roku rozpoczął studia teologiczne na Tübinger Stift w Tybindze. Protestanckie seminarium rozczarowało go niskim poziomem nauczania i brakiem otwartości na nowe idee. Bardziej niż teologią, Hegel interesował się literaturą starożytnej Grecji oraz oświeceniem. Niechęć do sztywnej reguły seminarium oraz szerokie horyzonty intelektualne połączyły go z Friedrichem Hölderlinem i Friedrichem Schellingiem. We trzech zamieszkali w jednym pokoju i prowadzili dyskusje na temat filozofii oraz trwającej właśnie rewolucji francuskiejTerry P. Pinkard, Hegel: a biography, wyd. Transferred to digital print., [Nachdr.], Cambridge: Cambridge Univ. Press, 2010, s. 19 - 26, ISBN 978-0-521-00387-2 (ang.)..
Od 1801 wykładał na uniwersytecie w Jenie jako docent, przedstawił swoje poglądy w Phänomenologie des Geistes (Fenomenologia ducha, 1807), potem pracował jako dyrektor gimnazjum w Norymberdze (1808–1816). Napisał wtedy Wissenschaft der Logik (Nauka Logiki, 1812–1816). W roku 1816 został profesorem w Heidelbergu, tworząc następne dzieło: Enzyklopädie der philosophischen Wissenschaften im Grundriss (Encyklopedia nauk filozoficznych w zarysie,1817, 3 wyd. 1830). W roku 1818 został powołany na stanowisko profesora do Berlina.