W 1564 Wielka Wieś koło Buku leżała w kluczu dóbr Buk biskupów poznańskich. Miejscowość miała wówczas 18 łanów, z tego 12 łanów osiadłych. Mieszkańcy dawali z każdego łanu osiadłego po jednej grzywnie, 4 ćwiertnie owsa, dwa koguty, 30 jaj. Kolejne 4 łany opuszczone krótko przed zgonem biskupa poznańskiego Andrzeja Czarnkowskiego, zmarłego w 1562, uprawiano dla dworu. We wsi 4 zagrodników, z zagrody zapłacili po 6 groszy, a włodarz, który pełnił służby, ze swojego łanu nic nie płacił. We wsi Scytowski posiadał jeden łan i od dwóch lat nic z niego nie płacił. Kmiecie dawali w naturze owies oraz koguty tytułem opłaty zwanej wiecne.
Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe. W 1475 i 1478 Wielka Wieś odnotowana została w wykazach zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór od 13,5 łana. W 1563 przedmieścia Wielka Wieś i Półwsie zapłaciły opłatę zwaną szos razem z miastem Buk. W 1567 i 1570 pobrano podatki od 7 łanów i 5 zagrodników. W 1576 pobór zapłacił biskup poznański od 5 łanów i 4 zagrodników. W 1577 pobór zapłacił biskup poznański od 10 półłanków i 3 zagrodników. W 1580 pobór zapłacił biskup poznański od 10 półłanków, 3,5 łana opuszczonego i 4 zagrodników. W 1581 pobór zapłacił biskup poznański od 10 półłanków, 7 półłanków opuszczonych, jednego półłanka, który „na pan orzą”, od 4 zagrodników.