Strony zobowiązano do przyprowadzenia sędziów polubownych i upoważnienia ich do rozgraniczenia wsi pod karą umowną 100 grzywien.
W 1449 syn Niemierzy Starszego oraz dziedzic Grodziska Wielkopolskiego Sędziwój Grodziski, zapisał żonie Barbarze po 400 grzywien posagu i wiana na połowie swojej połowy miasta Grodzisk Wielkopolski oraz na połowach wsi Kobylniki, Zdrój oraz Kąkolewo. W 1466 Sędziwój dał Stanisławowi z Ostroroga wojewodzie kaliskiemu połowę Grodziska Wielkopolskiego wraz z połową przedmieści oraz wsie Kobylniki, Zdrój i Kąkolewo w zamian za wsie Tuczępy, Miłostowo, Gralewo, Mnichy oraz 1000 grzywien. W 1494 imiennie odnotowano pracownika Jana kmiecia z Kąkolewa..
W połowie XVI wieku miejscowość w dalszym ciągu należała do Ostrorogów. W 1557 odnotowano, że poddani Stanisława Ostroroga z Kąkolewa wypasali inwentarz na żołędziach w Borui, w lesie zwanym Milcz oraz w innym lesie pomiędzy Milczem a Borują. Odnotowano także dwa kopce graniczne na wzgórku za błotem zwanym Świerzyno pomiędzy Jabłoną Starą a Kąkolewem. W 1575 Kąkolewo należało do Jana i Mikołaja nieletnich synów kasztelana kaliskiego Stanisława Ostroroga oraz Zofii z Tęczyna Ostrorogowej.