Rodzina Borowskich osiedliła się w Warszawie. Tadeusz mieszkał do 1937 w internacie zakonu franciszkanów. Uczęszczał do Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego, które ukończył w 1940 na tajnych kompletach, co zostało opisane w opowiadaniu Matura na Targowej. Wraz ze swym najbliższym przyjacielem z gimnazjalnej klasy Andrzejem Trzebińskim kształcił się latem 1940 pod kierunkiem Stanisława Adamczewskiego. Studiował polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, gdzie poznał swoją przyszłą żonę, Marię Rundo (wiele scen z tego okresu zostało włączonych do utworów opublikowanych po wojnie: opowiadania Pożegnania z Marią i szkicu Profesorowie i studenci). Planował pracę magisterską poświęconą twórczości Leopolda Staffa, którego uznawał wówczas za swojego mistrza poetyckiego. Na pierwszym roku studiów poróżnił się politycznie z Trzebińskim, który znalazł się pod wpływem Wacława Bojarskiego;