Typowa zagroda składała się z: szachulcowej chałupy, lokowanej na froncie parceli; kamiennego lub szachulcowego budynku inwentarskiego z boku podwórza (w tym w linii pierzei); szachulcowej stodoły w głębi podwórza. Po pożarze wsi w 1920 roku na miejscu budynków szachulcowych wzniesiono domy murowane, z wystawkami dachowymi oraz wybudowano linię elektryczną.
Obecnie dominują 3-budynkowe zagrody. Rozlokowane są na regularnych (czworobocznych), o zbliżonej wielkości działkach siedliskowych. Pomiędzy nimi występują zagrody 2-budynkowe lub kilkubudynkowe, ale o mniejszej skali obiektów, wtórnie przekształcone, z ubytkami. Zabudowa jest częściowo zróżnicowana pod względem typologicznym, materiałowym i chronologicznym, o wysokich wartościach kulturowych. W poszczególnych zagrodach liczne ubytki obiektów gospodarczych; brak nowej zabudowy, jak również nie nastąpił powszechny proces modernizacji fasad domów mieszkalnych. Na froncie parceli - kalenicowe do drogi - (nr 2 szczytem) lokowane domy mieszkalne, po boku - w tym w linii pierzei (nr 3) – budynki inwentarskie, w głębi sporadycznie zachowane stodoły lub budynki ogólnogospodarcze.