Po wybuchu I wojny światowej, od 23 sierpnia 1914 do 12 czerwca 1917, służył w Legionach Polskich. Dowódca II plutonu I kompanii kadrowej. Służył w 1 i 5 pułku piechoty dowodząc kompanią, batalionem i pułkiem. Na stopień podporucznika został mianowany rozkazem Komendy Legionów Polskich nr 20 z 27 września 1914, a następnie rozkazem Józefa Piłsudskiego wydanym 9 października tego roku w Jakubowicach. Rozporządzeniem Naczelnej Komendy Armii z 5 marca 1915 został zatwierdzony komendantem I batalionu w randze kapitana z dniem 1 stycznia 1915. Rozporządzeniem Naczelnej Komendy Armii został mianowany majorem z dniem 1 kwietnia 1916. 13 czerwca 1917 został przydzielony do sztabu generała Hansa Hartwiga von Beselera na stanowisko adiutanta „celem obznajomienia z pracą”. 16 lipca 1917, w czasie kryzysu przysięgowego, został zwolniony z Legionów Polskich i 23 lipca internowany w Beniaminowie.
15 października 1918, po zwolnieniu z internowania, został mianowany komendantem POW terenów okupowanych przez armię austriacką. 3 listopada 1918 został przyjęty przez Radę Regencyjną do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majoraDz. Rozp. MSWojsk. Nr 4 z 12 listopada 1918, poz. 38..