W 1510 Łomnica należała do pana Zbąskiego. W 1528 Łukasz Zbąski zapisał w podziale dóbr miasto Zbąszyń wraz z okolicznymi wsiami, w tym m.in. Łomnicę, swoim braciom kanonikowi poznańskiemu Janowi oraz Stanisławowi i Piotrowi Zbąskim. W 1531 bracia Piotr i Jan dziedzice Zbąszynia dokonali kolejnego podziału dóbr, w wyniku którego Piotr otrzymał m.in. Łomnicę. W 1571 właścicielem Zbąszynia wraz z przyległościami był Abraham Zbąski. W tym roku przeprowadzono rozgraniczenie pomiędzy miastem Zbąszyń oraz wsiami, w tym m.in. z Łomnicą., a miastem Trzciel wraz z okolicznymi wsiami. Opisano wówczas granicę pomiędzy oboma miastami. Biegła ona m.in. od Lutolka Mokrego, wzdłuż strużki i lasu Prądówka przez Łąkę Hamerską i las Malinia do lasu zwanego Łęczeń gdzie obecnie znajduje się wieś Łęczno, a od niego aż do jeziorka Białe, które należało do Łomnicy skąd granica biegła do drogi od młyna Bobrówka do Łomnicy. W 1594 nastąpiło rozgraniczenie Zbąszynia z okolicznymi wsiami. Ustawiono wówczas kopiec narożny dziedzin Łomnica, Chrośnica i Boruja.