Najczęściej ofiarami tych dążeń stawali się producenci żywności, Metysi, jak to miało miejsce w czasie sporu w roku 1814, którego punktem kulminacyjnym była bitwa pod siedmioma dębami. Od czasu połączenia się obu kompanii w 1821 sytuacja na terytoriach się unormowała.
W roku 1846 w wyniku traktatu oregońskiego uregulowana została południowa granica z USA wzdłuż równoleżnika 49°N.
W momencie gdy Kanada przejęła terytoria od Kompanii, handel futrami osiągał swój schyłek i cały region oczekiwał nie tylko zmian politycznych, lecz i gospodarczych.
Działalność misyjna Włączenie się rdzennych mieszkańców w europejski system handlowy spowodował także zbliżenie kulturowe. Indianie, a później i Eskimosi, poddali się wpływom misji religijnych. Wraz z napływem osadników na tereny północne i zachodnie zaczęli nadciągać i misjonarze. Wśród protestantów najaktywniejsi byli metodyści i prezbiterianie, a wśród katolików oblaci i inne zakony misyjne. Zakony posługi religijnej wzięły na siebie misję tworzenia systemu edukacyjnego, który objął także i Indian. W ten sposób rozpoczął się proces integracji społeczności rodzimych ze społeczeństwem kanadyjskim.