Była to rolnicza kolonia, początkowo zasiedlona przez grupę szkockich mężczyzn, z czasem stając się centrum społeczności metyskich.
Rywalizacja pomiędzy Kompanią Zatoki Hudsona a francuską La Compagnie du Nord, a później Kompanią Północno-Zachodnią, przybierała niekiedy dramatyczny obrót. Przedmiotem sporu były problemy terytorialne. W 1667 rozgorzała wojna nad Zatoką Hudsona, której wynikiem była utrata brytyjskiej kontroli nad rejonem na rzecz Francuzów na okres dziesięciu lat. Po utracie przez Francuzów Kanady i powstaniu PPZ konflikt polityczny przeszedł na rywalizację ekonomiczną. W szczególności problem żeglugi łodzi należących do KPZ po rzece Saskatchewan wzbudzał kontrowersje. Rzeka ta i jej dorzecze, jako część działu wodnego Zatoki Hudsona, zawierała się w Ziemi Ruperta i pozostawała pod kontrolą KZH. Była jednocześnie najwygodniejszym traktem łączącym tereny pod kontrolą KPZ z Kanadą. Innym faktem prowadzącym do sporów była kontrola nad zaopatrzeniem w żywność. Dostarczycielami żywności dla obu kompanii byli Metysi z Manitoby. Ich głównym produktem był pemikan, suszone mięso bizona. W okresie zim, w szczególności następujących po latach nieurodzajów, obie kompanie walczyły o zmonopolizowanie rynku żywnościowego.