Ciśnienie w ciałach jamistych zwiększa się i krew zaczyna w nich zalegać (w spoczynku jamki są puste, a krew przepływa przez anastomozy), ponieważ odpływ żylny jest zablokowany (żyły są uciśnięte przez powiększone tętnice).
Jeśli erekcja utrzymuje się, wydzielane są inne mediatory rozszerzające naczynia (adenozyna, VIP) oraz następuje skurcz mięśni krocza (mięsień kulszowo-jamisty, mięsień opuszkowo-gąbczasty). Ciśnienie w ciałach jamistych przekracza zazwyczaj 150 mm Hg (czyli jest wyższe niż ciśnienie skurczowe), co umożliwia kopulację.
Do głównych zjawisk prowadzących do erekcji należą zatem: wzmożona czynność przywspółczulna poszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększenie napływu krwi rozluźnienie gładkiej tkanki mięśniowej ciał jamistych powiększenie zatok naczyniowych ucisk żył wypustowych obniżenie odpływu żylnego przy zachowanym napływie tętniczym zatrzymanie krwi w przestrzeniach jamistych z powodu wzmożonego oporu żylnego.