od tego kopca granica idzie ścieżką przez znaczne kopce [gran.] w pobliżu drogi zw. Stara Kościańska przez bór aż do kopca narożnego, który leży przy tej drodze i obok błota zw. Długie Błoto, a dzieli Lewice, Grudnę i Jabłonkę Starą. Pozwani nie stanęli przed sądem, który postanawił, aby podkomorzy rozgraniczył te dobra. Przedstawiciel Rozbickich podniósł przed sądem, że Piotr Rozbicki odbywał pielgrzymkę do Grobu Pańskiego i że w jego nieobecności nie może toczyć się proces o rozgraniczenie dóbr, a także uiścił sądowi opłatę zwaną „pamiętne”.
W 1571 starosta generalny wielkopolski, zgodnie z dekretem króla polskiego Zygmunta II Augusta rozdzielił pomiędzy Annę z Ostroroga Lwowską wdowę po Prokopie Sieniawskim oraz Krzysztofa i Marcina Lwowskich bory i lasy Lwówka i Trzciela, a w tym m.in. bór za wsią Grudna. Bór ten zaczynał się od strugi oraz lasu, które obie zwano „Grodzianka”. Połowa boru po prawej ręce od Grodzianki aż do Zębowa należała do Sieniawskiej, a po lewej stronie aż do drogi do Trzciela dla Lwowskich. Bór rozdzielał dalej od stawu „Węgielnego” (Węgielny Młyn), który biegł aż do strugi zwanej „Biała”, nad którą pomiędzy młynami zwanym Węgielnym oraz Sępolno stał znak graniczny. Odnotowano też inne znaki graniczne: nad drogą Sępolną, za drogą Węgielną, nad drogą z Bolewic do Sępolno Młyna.