Od niego granica biegła przy błocie zwanym „Rudna” do kopca narożnego zwanego „Węgielnym”, który leżał przy końcu błota zwanego „Długie Błoto”, oraz dzielącego Trzciel, Lewice i Grudnę. Następnie granica biegła do kopca narożnego, który leżał przy błocie zwanym „Bagno”, a dzielącego Trzciel, Lewice i Jabłonkę Starą po czym granica biegła do kopca narożnego, który leżał przy końcu jeziora na łące zwanej „Pachy”, a dzielącego Jabłonkę Starą, Silną oraz Lewice. Obie strony zgodziły się, że granicę ustalić ma podkomorzy.
W 1534 bracia Jerzy, Stanisław i Marcin Ostrorogowie dziedzice Lwówka, Grudnej i Jabłonki Starej pozwali Dobiesława, Piotra, Jana i Wojciecha Rozbickich z Lewic o odnowienie granic pomiędzy miastem Lewice a wsiami Grudna i Jabłonka Stara, poczynając od kopca narożnego, leżącego przy końcu łąk i jeziora, zwanym „Pąchy” dzielącego miasto Lewice oraz wsie Silna, Grudna i Jabłonka [Stara];