o jego część w Gorzycach pomiędzy Wyszakiem Gryżyńskim, a Samkiem, Grzegorzem i inymi dziedzicami wsi.
W latach 1389-1418 dokumenty historyczne wspomniały Marcina zwanego Marciszem lub Markuszem Gorzyckim z Gorzyc i z Gorzyczek, którego odnotoano w kilku sprawach sąowych z lokalną szlachtą wilekopolską. W latach 1393-1408 odnotowany został asesor sądowy Jan Kloc, który od nazwy wsi przyjął odmiejscowe nazwisko Gorzycki. Toczył on sprawy w sądzie z lokalną szlachctą oraz kmieciami gorzyckimi. W 1393 z Janem Klockiem z Gorzyc procesował się kmieć Wyszaka Gryżynskiego Jakub z Gorzyc, a w 1393 wiedli z nim spór dwaj kmiecie Wyszaka z Gołębina oraz kmieć tego Wyszaka Jakusz z Gorzyc. W 1400 Janowa żona Jana Kloca była w sporze majątkowym z Wyszakiem Gryżyńskim o podział Gorzyc.
W latach 1427-1429 właścicielem połowy Gorzyc był Przybysław Gryżyński z Brenna syn Wojsława oraz brat Wyszaka Gryżyńskiego. W 1428 Przybysławowi oraz jego kmieciom z Gorzyc, Mirosze i jej synowi Marcinowi zapłacił kary Piochno z Gorzyc za niestawienie się w sądzie w sprawie o zabójstwo Wojciecha męża Mirochy. Piochno dowodził przeciw Mirosze kmiotce z Gorzyc, że jej mąż nie został zabity. Borek Gryżyński ręczył Piochnie za kmiecia Marcina z Gorzyc, że ten zachowa milczenie w sprawie o głowę jego ojca przez 3 lata.