Prowadziła ewidencję liczby i przyczyn zgonów, aby stale poprawiać warunki w szpitalachUnderstanding Uncertainty. Florence Nightingale and the Crimean War.. Z jej ustaleń wynikało, że na każde 1000 żołnierzy 600 umierało z powodu chorób zakaźnych. Pracowała nad poprawą higieny, odżywiania i dostępu do czystej wody oraz zmniejszyła śmiertelność z 42% do 2,2%. Wszystkie te ulepszenia są filarami współczesnej interwencji humanitarnej. Po powrocie do Wielkiej Brytanii prowadziła kampanię na rzecz powołania Królewskiej Komisji ds. Zdrowia Armii. Opowiadała się za wykorzystaniem statystyk do przedstawiania potrzeb osób w sytuacjach konfliktowychForsythe, David. The Humanitarians: The International Committee of the Red Cross. (New York: Cambridge University Press, 2005), 15.. mały|Henry’ego Dunanta w Solferino Najbardziej znaną historią powstania sformalizowanej pomocy humanitarnej jest historia Henri Dunanta, szwajcarskiego biznesmena i działacza społecznego, który widząc zniszczenia i nieludzkie porzucanie rannych żołnierzy z bitwy pod Solferino w czerwcu 1859 r., odwołał swoje plany i rozpoczął pomagać rannym na polu bitwy.