Bitwa Do bitwy doszło 3 września 1260 roku, kiedy armia Kitbogi zaatakowała wojska mameluków. Wykorzystując to, że to on wybrał miejsce bitwy, Kutuz zastawił na Mongołów pułapkę, ukrywając większą część swojej armii za wzgórzami przed którymi znajdowała się płaska równina. Przed tymi głównym siłami stanął wraz ze swoim oddziałem Bajbars, który zaatakowany przez Mongołów rozpoczął taktyczny odwrót. Wojska Kitbogi rzuciły się za nim w pościg, wtedy jednak natrafiły na uderzających ze szczytów wzgórz żołnierzy Kutuza, którzy w dodatku okrążyli ich manewrem swoich skrzydeł. Mimo to uderzający z furią Mongołowie rozbili lewe skrzydło mameluków i przed ostateczną klęską uratowało ich osobiste zaangażowanie w walkę Kutuza, który swoim przykładem zawrócił uciekających żołnierzy. Ostatecznie po kilkugodzinnej bitwie większość żołnierzy armii Kitbogi zginęła, on sam jednak odmówił wycofania się z pola bitwy i walczył do końca, dopiero gdy zabito pod nim konia, został wzięty do niewoli i zaprowadzony przed oblicze sułtana. Tam butnie przepowiedział Kutuzowi zemstę ze strony Mongołów. Sułtan nakazał ściąć go na miejscu. Wkrótce na polowaniu sam zginął 24 października z rąk Bajbarsa, gdy nie zechciał (znając jego polityczne ambicje) mianować go gubernatorem Aleppo, chociaż wcześniej mu to obiecał.