Kształt krzywej Plancka wynika z dwóch konkurujących czynników: przy krótszych falach rośnie liczba dostępnych modów pola elektromagnetycznego, energia pojedynczego fotonu jest większa, a obsadzenie takich modów w danej temperaturze mniej prawdopodobne. W ujęciu statystycznym promieniowanie we wnęce jest gazem fotonowym o rozkładzie zgodnym ze statystyką Bosego-Einsteina. Metodę wyprowadzenia prawa Plancka z liczenia stanów kwantów światła podał w 1924 roku Satyendra Nath Bose.
Podstawowe prawa wynikające z widma
mały|Rozgrzany metal świeci barwą zależną od temperatury – od czerwieni przez pomarańcz po biel; ilustruje to związek opisany prawem Wiena + Podstawowe prawa promieniowania ciała doskonale czarnego Prawo Postać Sens fizyczny Plancka pełny rozkład widmowy promieniowania przesunięć Wiena przesuwanie maksimum ku krótszym falom przy wzroście temperatury Stefana-Boltzmanna całkowita moc z jednostki powierzchni Rayleigha-Jeansa granica długofalowa klasyczne przybliżenie poprawne dla małych częstotliwości thumb|Czarna linia na diagramie chromatyczności wskazuje, jak będzie zmieniała barwa ciała doskonale czarnego w miarę zmiany temperatury.