Działał w Związku Zawodowym Drukarzy. W lutym 1941 spotkał się z Alfredem Lampe i wraz z kilkunastoma byłymi członkami KPP wspólnie wystosowali list o przyjęcie ich do WKP(b). Nie ma dowodów potwierdzających, że Ochab został do WKP(b) przyjęty. Po ataku Niemiec na ZSRR zgłosił się jako ochotnik do Armii Czerwonej. Nie został jednak przyjęty do służby czynnej, lecz skierowany do formacji pomocniczych. Od czerwca 1941 do lutego 1942 był dowódcą drużyny w 750. Batalionie Roboczym (tzw. strojbat). W zimie 1941/42 odnowiła się u niego gruźlica, w związku z czym w lutym 1942 został skierowany przez komisję lekarską do szpitala w obwodzie taszkenckim w Uzbeckiej SRR. Po opuszczeniu szpitala Ochab przez kilka tygodni pracował jako księgowy w fabryce włókienniczej, a następnie w maju 1942 podjął pracę jako redaktor kontrolny w polskiej sekcji Wydawnictwa Literatury w Językach Obcych, ewakuowanej wówczas z Moskwy do miasta Engels. W sierpniu 1942 wraz z całą redakcją polską został przeniesiony do Moskwy, gdzie pełnił obowiązki do maja 1943.