Latem 1929 wstąpił do Komunistycznej Partii Polski, został aktywistą partyjnym. Pięciokrotnie aresztowany, spędził łącznie w więzieniach sześć i pół roku. Należał też do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. Sekretarz komitetów okręgowych KPP w Radomiu, Krakowie, Łodzi, na Śląsku i na Pomorzu. Odbudowywał struktury partii w Poznaniu po dokonanych tam aresztowaniach działaczy komunistycznych. W listopadzie 1938 skazany na karę 10 lat więzienia – dzięki czemu uniknął represji wielkiej czystki, które dotknęły działaczy KPP przebywających w ZSRRMarcin Jurek: W polskiej Wandei. KPP w województwie poznańskim w czasach II RP, IPN 2021, ISBN978-83-8229-177-3, s. 258..
II wojna światowa W chwili agresji III Rzeszy na Polskę przebywał w areszcie przy ul. Daniłowiczowskiej w Warszawie tzw. Centralniaku, gdzie był starostą komuny więziennej. Uwolniony 7 września 1939 po ucieczce strażników więziennych. Udał się do Garwolina, skąd 11 września wrócił do Warszawy i wstąpił do 2 Robotniczego Pułku Obrony Warszawy (Robotnicza Brygada Obrony Warszawy), a następnie po kapitulacji stolicy przedostał się na teren okupacji sowieckiej. Od listopada 1939 był kierownikiem Spółdzielni Technik we Lwowie, a od maja 1940 do ataku III Rzeszy na ZSRR 22 czerwca 1941 pracował jako główny księgowy w 15. Fabryce Poligraficznej we Lwowie.