Ponadto podatki zapłacili szewc, dwaj krawcy, jeden kuśnierz, kowal, dwie piekarki, 4 rybacy, dwóch komorników. We wsi stał młyn walny o 2 kołach wodnych. Mieszkańcy palili gorzałkę ale nie podano liczby kotłów. Całkowity dochód z miasta wynosił 10 florenów i 17 groszy.
W 1542 odnotowano skład rady miejskiej w Kopanicy. Wiosną w radzie zasiadali: burmistrz Stanisław Liczba oraz rajcy: Wojciech Pipa, Kasper Świergot, Wacław Lisek. Marcin Garwona. W okresie Adwentu: burmistrz Błażej Deczki, rajcy: Kasper Świerkot, Walenty Storzon, Bednar lub Bernard Banczec, Bartosz Pizda. Z pierwszej połowy XVI wieku zachował się dokument opisujący miejscowość i okolicę. W 1543 tenutariuszem kopanickim był Piotr Opaliński, który na prośbę mieszczan z Kopanicy wydał przywileje w miejsce dokumentów wydanych przez jego poprzedników, a które zniszczone zostały przez pożar. Przywilej zawiera wykaz czynszów z ról mieszczańskich: „Sczilyna” zapłacił 0,5 grzywny bez 2 groszy od trzech róznych kawałków roli położonych pod wzgórzem, za groblą albo Gacią po lewej stronie drogi do boru oraz na przedmieściu w stronę Zbąszynia. Z kolei Jan Dudek płacił 0,5 grzywny bez 2 groszy od dwóch folwarków roli położonych na prawo pod borem oraz za kościołem parafialnym pomiędzy wodami rzek.