W 1580 płatnikami poboru byli Sebastian i Piotr Gorzyccy, którzy zapłacili z 5 łanów oraz od 18 zagrodników, 53 komorników, 3 kolonistów z czego każdy od 2 pługów, a także od pasterza wypasającego 50 owiec.
Zabory Polski W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Gorzyca nowa należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Gorzyca nowa należała do okręgu rokitnickiego tego powiatu i stanowiła odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas Żychliński. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 212 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 22 dymy (domostwa). Do majątku należał także folwark Brzozowy (1 dom, 8 osób).
Zabytki i turystyka mały|Gorzyca, 2013 r. Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pod wezwaniem Najśw. Serca Pana Jezusa, szachulcowy, z 1736 roku oraz zespół pałacowy (pałac, spichlerz, dwie stajnie, gołębnik).
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (). GUS. Rejestr TERYT.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Gorzyca w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Wsie starostwa międzyrzeckiego