Marksiści thumb|Pomnik Adorna we Frankfurcie autorstwa Wadima Zacharowa (biurko, krzesło, lampa, dywan i inne przedmioty takie jak metronom z jego gabinetu) Według Horsta Müllera, autora Kritik der kritischen Theorie („Krytyki teorii krytycznej”), Adorno zakłada totalność jako automatyczny system. To założenie jest zgodne z adornowską ideą społeczeństwa jako systemu samoregulującego się, z którego trzeba się wyzwolić (ale, z którego nikt nie może się wyzwolić). Adorno ten stan rzeczy określał jako istniejący, choć nieludzki, podczas gdy Müller argumentuje przeciw samemu istnieniu takiego systemu. Müller twierdzi, że teoria krytyczna nie przynosi ze sobą żadnej praktycznej recepty na zmianę społeczną. Uważa ponadto, że Jürgen Habermas, w szczególności, a szkoła frankfurcka, w ogólności, błędnie rozumieją i interpretują Marksa.
György Lukács, jeden z najwybitniejszych filozofów marksistowskich w XX wieku, w przedmowie z 1962 r. do swej Teorii powieści w sposób bezwzględny określił Adorna jako pensjonariusza rezydencji w „Grand Hotel Abyss”.