Motywował to własną sławną opinią, że „pisanie poezji po Auschwitz jest barbarzyństwem” (Nach Auschwitz ein Gedicht zu schreiben, ist barbarisch).

Poglądy i koncepcje Kultura masowa według Adorno Adorno uważał, że kulturę masową możemy określić mianem „przemysłu kulturalnego” – ze względu na jej zautomatyzowany charakter, niczym w fabryce. Poprzez to różne systemy autorytarne mogą ją wykorzystywać, by osiągnąć swoje cele. Adorno twierdzi także, że kultura masowa, od momentu swojego powstania w XIX wieku, niszczy zarówno autentyczną kulturę popularną z przeszłości (np. tę opartą na przekazie ustnym), jak też tzw. „kulturę wysoką” – wymagającą od odbiorcy wysiłku intelektualnego.

Krytyka Krytycy Adorna wywodzą się z wielu środowisk intelektualnych. Są wśród nich marksiści, neopozytywiści (Ralf Dahrendorf, Karl Popper), neokonserwatyści i wielu innych, sfrustrowanych niejasnym stylem pism Adorna. Wielu marksistów oskarża teorię krytyczną o wypaczenie myśli Marksa przez przyjęcie wielu wątków jego filozofii przy jednoczesnym odrzuceniu politycznych celów stanowiących jej istotę.