21 maja 1999 roku obszar o powierzchni 305 ha wpisano na listę konwencji ramsarskiej jako podziemny obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym. Był to jeden z pierwszych przypadków objęcia tą formą ochrony podziemnego systemu krasowegoAnnotated List of Wetlands of International Importance. Slovenia, Ramsar Sites Information Service, s. 2..
W 2004 roku park i otaczające go dorzecze włączono do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO jako Rezerwat Biosfery Krasu. Park stanowi jego strefę centralną, a szersza strefa obejmuje dorzecze Reki i fragment klasycznego Krasu.
Udostępnianie turystyczne
Początki zorganizowanego ruchu turystycznego wiązane są z 1819 rokiem, kiedy założono księgę zwiedzających i wykonano lub odnowiono schody prowadzące na dno Velikiej doliny. Pierwsze rozbudowane trasy wewnątrz jaskiń powstawały w latach 1884–1906 równolegle z prowadzoną eksploracją.
Oświetlenie elektryczne uruchomiono w jaskiniach w 1959 roku. W 1986 roku oddano do użytku pochylnię lub windę ułatwiającą pokonanie około 90 m różnicy wysokości przy wyjściu z Velikiej doliny.
Współczesna trasa turystyczna ma około 3 km długości i obejmuje około 500 stopni.