Na stanowisku prezydenta zastąpił go chrześcijański demokrata Aleksandras Stulginskis.
Polityczna emerytura Po odejściu z czynnej polityki zaangażował się w pracę dziennikarską i naukową. Publikował w pismach związanych z Partią Postępu Narodowego: „Lietuvos balsas” („Głos Litwy”), „Lietuviškas balsas” („Litewski Głos”) oraz „Vairas” („Ster”). Za swą działalność publicystyczną w okresie rządów chrześcijańskich demokratów miał być osadzony w więzieniu kowieńskim przy ul. Mickiewicza, jednak do odbycia kary nie przystąpił na skutek interwencji ks. Tumasa. Tłumaczył pisma starożytnych filozofów (w tym Platona) na język litewski. W latach 1923–1927 był profesorem na Uniwersytecie Litewskim, początkowo w Katedrze Historii i Teorii Sztuki, następnie Katedrze Filozofii (jako dyrektor tychże katedr). Wykładał etykę, filozofię starożytną i stylistykę litewską. Uznawany był wówczas za najlepszego stylistę języka litewskiego, a jego wyczucie językowe stawiano powszechnie za wzór. W roku 1932 otrzymał doktorat honorowy Uniwersytetu Witolda Wielkiego. thumb|Przedwojenna siedziba A. Smetony w Kownie
Druga prezydentura