Miejscowość w XV wieku była wsią szlachecką i była przedmiotem darowizn, zamian i sprzedaży w wyniku czego miała wielu właścicieli. W 1446 Jan, Mikołaj, Wincenty i Marcin z Jaromierza dali Wojciechowi z Jarogniewic swe wsie Jaromierz, Uście, Reklin oraz Karnę. W 1487 Jadwiga córka Andrzeja Jaromirskiego dała swemu stryjowi Mikołajowi z Jaromierza synowi Wojciecha z Jarogniewic wsie Jaromierz i Uście w powiecie kościańskim, a Mikołaj na tych dobrach zapisał swej żonie Katarzynie posag i wiano. W 1556 Piotr Jaromirski zapisał swej żonie Annie z Oszczewa posag i wiana na połowach wsi Jaromierz, Reklin, Karna i opustoszałego wówczas Uścia. W 1563 Piotr i Jan Jaromirscy dostali od swej siostry Doroty, żony Jana Osowskiego, dobra po ojcu i matce w Jaromierzu, Uściu, Karnie, Reklinie i Kosieczynie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Demografia Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach: +RokIlość mieszkańców19981472002142200911820112252021293
Zobacz też Uście Gorlickie Uście Solne Uścieniec Uścieniec-Kolonia
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia
Linki zewnętrzne Uście w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
*