Nieliczne typy kanonierek były lekko opancerzone (kanonierki pancerne), większość nie posiadała jednak opancerzenia. Wszystkie kanonierki charakteryzowały się niewielką prędkością 11–16 węzłów, rzadziej rzędu 20 węzłów (oprócz kanonierek torpedowych). Część okrętów tej klasy, zwłaszcza przeznaczonych do służby kolonialnej, charakteryzowała się dużym zasięgiem pływania, w przeciwieństwie do kanonierek obrony wybrzeża. Kanonierki budowane do początku XX wieku posiadały ponadto pomocniczy napęd żaglowy.
Zbliżone do kanonierek były brytyjska klasa slupów (sloop) i francuska awizo.
Polskie kanonierki thumb|left|ORP „Generał Haller” Polska posiadała do 1939 roku 2 małe kanonierki: ORP „Komendant Piłsudski” i ORP „Generał Haller” o wyporności 340 ton, uzbrojone w dwa działa 75 mm.
Zobacz też
kanonierka rzeczna kanonierka torpedowa monitor slup wojenny awizo
Przypisy Art. 8 litera b traktatu – Tekst traktatu .
Bibliografia PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, . Roger Chesneau, Eugène Kolesnik (red.): Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1860–1905, Conway Maritime Press, Londyn, 1979, .
Kategoria:Klasy okrętów XIX wieku Kategoria:Klasy okrętów I wojny światowej Kategoria:Klasy okrętów II wojny światowej