ordynacja przeszła na syna Antoniego, zamieszkałego w zamku w Reisen (Rydzyna) i nadal była dzierżawionaUmińska Bogumiła, Aktywność społeczno-gospodarcza ziemian guberni płockiej w latach 1865–1914, Ciechanów 2019, s. 97, 106.. W opracowaniu z 1890 r. czytamy, że Sułkowo Borowe, to wieś i folwark, oddalone 18 wiorst od Mławy; 19 dymów, 248 mieszkańców, 1266 mórg ziemi, w tym 365 – włościańskiejSłownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XI, red. B.Chlebowskiego i W. Walewskiego, wg planu F.Sulimierskiego, Warszawa 1890, s. 582.. W 1922 roku dobra Sulkowa Borowego należały do spadkobierców Antoniego Sułkowskiego i zostały przez nich sprzedane Ludwikowi i Władysławie Chylińskim. Liczyły wtedy 554 morgi (305 ha). Po 1944 r. właścicieli tych wywłaszczono, a ziemię rozparcelowano. mały|lewo|Sułkowskie pola i lasy Ziemie Sułkowa Borowego – piaszczyste, mało urodzajne;