pułku strzelców, przywykłych do działań w ciężkich warunkach górskich.
Przebieg bitwy 13 maja z położonego na północy Harstad przez Bjerkvik oraz od strony południowej przez Ankenes ruszyło alianckie natarcie mające na celu zdobycie Narwiku i okrążenie oddziałów Dietla. 28 maja po ciężkich bojach aliantom udało się zdobyć Narwik. Dietl ze swoimi oddziałami został zmuszony do odejścia w kierunku bliskiej granicy ze Szwecją, na stanowiska położone wysoko w górach. Beznadziejne niemal położenie wojsk Dietla spowodowało pewne zamieszanie w naczelnym dowództwie, gdyż Adolf Hitler, wątpiąc w możliwość przetrwania zgrupowania północnego, postanowił zezwolić generałowi na przebicie się na południe albo, w ostateczności, przekroczenie granicy szwedzkiej i poddanie się internowaniu. Sytuację uratował, nietracący zimnej krwi, szef sztabu OKW, gen. Alfred Jodl, który tak zmienił treść rozkazu, że depesza otrzymana przez Dietla sugerowała konieczność wytrwania na pozycjach do końca. Z południa zmierzało z odsieczą zgrupowanie dowodzone przez gen. Valentina Feuersteina;