W 1510 dziesięcina z Sycyna starosty nakielskiego Jana starszego z Danaborza wyniosła po 5 groszy z 7 łanów i należała do uposażenia prebendy kanonii Mikołaja Bedlneńskiego.
W 1471 księżna raciborska Katarzyna wdowa po Włodku z Danaborza zapisała kapitule katedry poznańskiej czynsz na Sycynie i Piotrowie. W 1493 Katarzyna dała swoim synom Janowi starszemu i Janowi młodszemu z Danaborza połowę Stobnicy wraz z wsiami, a w tym m. in. z połową Sycyna.
W 1510 właścicielami we wsi byli Wincenty Świdwa z Szamotuł oraz wojewoda poznański Andrzej Szamotulski. W 1527 Andrzej z Danaborza syn Jana starszego sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu Maciejowi Tuczyńskiemu połowy miasta Stobnica wraz z wsiami, w tym m. in. połową Sycyna. W 1531 Maciej Tuczyński wszystkie swoje prawa do wspomnianych dóbr odstąpił Janowi z Kościelca opiekunowi Gertrudy córki zmarłego Andrzeja z Danaborza, a żony jego syna kasztelana łęczyckiego Janusza Kościeleckiego. W 1532 Jan z Kościelca sprzedaje te dobra Łukaszowi Górce dziedzicowi połowy Szamotuł, a w 1541 sprzedaż tę ponowiła sama Gertruda.