Unaczynienie tętnic W tętniczkach i naczyniach przedwłosowatych do 1 mm średnicy ściany odżywia krew w nich płynąca. Przy naczyniach o większej średnicy rozwija się sieć naczyń własnych (naczynia naczyń, łac. vasa vasorum), odchodzących od sąsiednich tętnic, zaopatrujących warstwę zewnętrzną i 1/3-2/3 zewnętrzne warstwy środkowej. Oprócz naczyń krwionośnych, w ścianach znajdują się również naczynia chłonne odprowadzające chłonkę do naczyń chłonnych towarzyszących.
Unerwienie tętnic Tętnice są unerwione czuciowo i ruchowo. Oba rodzaje włókien tworzą gęstą sieć dookoła naczynia i w jego błonie zewnętrznej. Analogiczna sieć obejmuje naczynia żylne.
Włókna nerwowe czuciowe są włóknami rdzennymi dochodzącymi z nerwów mózgowo-rdzeniowych. Włókna czuciowe, po utracie osłonki rdzennej, tworzą zakończenia nerwowe w formie ciałek Vatera-Paciniego i kolb Krauzego, szczególnie liczne w zatoce tętnicy szyjnej.
Włókna nerwowe ruchowe są włóknami bezrdzennymi układu autonomicznego pochodzącymi ze splotu aortowego lub segmentalnych nerwów mózgowo-rdzeniowych. Wnikają do poszczególnych warstw ściany tętnic i kończą się na komórkach mięśniowych zakończeniami guziczkowymi lub rozgałęziając się na siateczki końcowe złożone z cienkich neurofibrylli.