Morfologia Zasadniczo tętnica kieruje się do obszaru unaczynianego najkrótszą drogą. Dotyczy to stosunków anatomicznych powstających na wczesnych etapach rozwoju, wskutek późniejszego przesuwania się niektórych narządów tętnice "podążają" za unaczynianym organem. U człowieka dotyczy to np. tętnic jądrowych i tętnic jajnikowych unaczyniających odpowiednio jądra i jajniki.
Poszczególne narządy posiadają zwykle główne źródło unaczynienia oraz szereg naczyń pomocniczych.
Przebieg naczynia w pobliżu i obrębie unaczynianego organu zależny jest od jego funkcji i ruchomości. Przebieg łukowaty związany jest z ruchami narządu w trakcie pracy mięśni i stawów (np. tętnice unaczyniające gruczoł tarczowy człowieka), przebieg wężowaty lub śrubowaty mają tętnice zaopatrujące narządy o zmiennej objętości i kształcie (np. tętnice maciczne u kobiety, tętnice pęcherzowe, tętnice wargowe, tętnice językowe). Przebieg wężowaty pojawia się też z wiekiem w związku ze spadkiem sprężystości ścian (np. tętnica skroniowa człowieka).