W 1510 w Białym Jeziorze było trzech dziedziców. Pani Gorzyńska miała folwark, na roli wymierzonej z jej folwarku pracował kmieć, 2 zagrodników, a miejscowemu kościołowi płaciła 0,5 grzywny tytułem czynszu rocznego zakupionego na tym folwarku. Pan Ujejski miał folwark, na jego ziemiach gospodarowało dwóch zagrodników, a także miał pół karczmy osadzonej na jednym łanie. Kolejny właściciel Kokorzyński miał folwark, 2 zagrodników oraz drugą połowę wspomnianej karczmy. W 1514 Jan i Maciej Górzyńscy synowie zmarłego Wincentego Górzyńskiego dziedzica w Białym Jeziorze zobowiązali się dokonać podziału dóbr zgodnie z polubowną ugodą sądową oraz zobowiązali się wobec Mikołaja Robaczyńskiego, że ich matka Małgorzata zrzeknie się swego posagu i opuści folwark zwany Grzymkowski w Białym Jeziorze. W 1515 Stanisław Ujejski, mąż Anny wdowy po Janie Kokorzyńskim posiadał folwark w Białym Jeziorze, który niegdyś był własnością Przybysława Gryżyńskiego. W 1535 Krzysztof Kokorzyński zapisał swojej żonie Urszuli po 600 złotych polskich posagu oraz wiana na połowach wsi Kokorzyn i Godziszewo koło Kościana oraz na 0,5 połowy wsi Krzon i na 0,5 części wsi Białe Jezioro.