W 1391-1397 Mikołaja Sędzińskiego notowano także w innych sprawach majątkowych jako świadka.
W średniowieczu odnotowano także mieszkańców wsi pochodzących z niższych stanów społecznych. W 1402 wspomniano kmiecia Piotra, a w 1405 miejscowego wieśniaka Raduja, który toczył spór sądowy z Michałem Rogiem młynarzem z Ruchockiego Młyna. W 1414 odnotowany został kmieć Paweł. W 1419 jako świadek wspomniany został pasterz Jan zwany Kmoch. W 1445 natomiast pracownik Piotr syn Jachoty z Niegolewa czyli z Sędzin. W 1503 odnotowani zostali Grzegorz Łagiewka i Stanisław Robotka kmiecie sędzińscy, z których każdy siedzi na jednym łanie. W 1526 wspomniano opuszczony łan zwany Michałowski.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1499 Sędziny znalazły się w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 odnotowano pobór od 7,5 łana oraz 6 groszy od karczmy. W 1509 miał miejsce pobór podatku od miejscowego młyna oraz od 7,5 łana. W 1563 pobrano podatki od 9 łanów oraz od karczmy dorocznej. W 1577 miał miejsce pobór z części wsi należącej do Anny Sędzińskiej oraz z części Jakuba Sędzińskiego. W 1580 pobrano podatki z części Anny Sędzińskiej od 4 łanów, 4 zagrodników, tkacza (łac „textor”), pasterza wypasającego 15 owiec oraz od wiatraka dorocznego.