Stanislawa Słapa, który później był mężem Doroty córki Mścigniewa. W 1404 Mścigniew toczył proces z Marcinem Ceradzkim z Ceradza Starego i Nowego. W 1411 wraz z synem Janem z Sędzin prowadził spór ze swą córka Smysławą z Radwankowa oraz z Dorotą z Mosiny o wieś Sędzinko. W 1412 Mścigniew Sędziński, zgodnie z wyrokiem sądu, miał dożywotnio posiadać połowę dziedziny Sędziny, którą po jego śmierci otrzymać mieli jego córki Śmichna i Dorota, a dopiero po ich śmierci ich brat Jan Sędziński. W 1417 Mścigniew Sędziński zwany Przekuła jako dziedzicem w Cerekwicy oświadczył w sądzie swoim córkom Smysławie, Dzierżce i Dorocie, że pieniądze jakie wniósł do Cerekwicy są jego, bo zapłaciły mu wszystko i nie ma już nic więcej u nich w Sędzinach. W 1418 Mścigniew dał swojej córce Dorocie oraz jej mężowi Stanisławowi Słapowi m. in. z Palędzia swoją część Sędzinka.
W latach 1390-1397 odnotowany został Mikołaj Sędziński z Sędzin. W 1390 był w sporze z Włostem. W 1390 wraz z trzema innymi poręczycielami przegrał proces z Bieniakiem Lisem Sadowskim z Sadów i Dzięciołowa o 20 grzywien poręki. W 1391 toczył także spór z naczelnikiem gminy żydowskiej (łac. „episcopus Judeorum” w Poznaniu o 6 grzywien i jego żoną Krasą o 8 grzywien.