o to, że wyciął on w lesie sędzińskim ponad 100 kóp drzew załadowanych na 43 wozy i zabrał 6 koni w dziedzinie tegoż Słapa.
W 1436 odnotowano Małgorzatę z Sędzinka, Sędzin, Palędzia, Rosnowa i Łopuchowa, córkę Doroty z Sędzinka i Stanisława Słapa. Była wówczas wdową po Gerwardzie z Łopuchowa, który zmarł w latach 1429-1432. Wyszła ponownie za mąż i od ok. 1434 była żoną Wojciecha Jarogniewskiego. W 1436 toczyła ona spór sądowy o Sędzinko ze swoimi siostrami Agnieszką i Dorotą córkami Stanisława Słapa oraz ich prawnym opiekunem, stryjem Piotrem Słapem z Dąbrowy. W 1437 (według zachowanej kopii z 1469) Stanisław Ciołek biskup poznański transumował dokument Mikołaja Kurowskiego biskupa poznańskiego z 1399 w sprawie erekcji altarii św. Doroty w katedry poznańskiej, ufundowanej przez Wojciecha z Będlewa archidiakona poznańskiego i zatwierdził jej uposażenie, a w nim m. in. trzy grzywny szer. groszy czynszu rocznego zapisanego na Śędzinku należącym do Wojciecha z Jarogniewic syna Jakuba z Radwankowa oraz jego teściowej Doroty wdowie po Stanisławie Słapie.