Pierwszy zachowany zapis historyczny dotyczący wsi pochodzi z zapisów sądowych i wymienia jako świadka w 1391 Mścigniewa Sędzińskiego zwanego Przekułą (oryg. „Przecula, Przekula”) ojca Jana, Smysławy, Doroty oraz Dzierżki. W 1411 wraz z synem Janem, dziedzicami w Sędzinach, toczył proces ze swą córką Smysławą z Radwankowa oraz z Dorotą z Mosiny o Sędzinko. W 1418 Mścigniew dał Stanisławowi Słapowi, właścicielowi z Palędzia, Palędzia Małego, Rosnowa oraz z Dąbrowy w parafii Skórzewo, oraz jego żonie Dorocie, która była jego córką, siedlisko w postaci połowy folwarku, lasu, łąk oraz młyna wodnego w Sędzinku.

W latach 1409-1424 w dokumentach jako świadek występuje syn Mścigniewa Jan Jasiek Sędziński z Sędzinka oraz ojciec Michała, Wojciecha oraz Anny. W 1411 odnotowana została córka Mścigniewa oraz żona Narama Rosnowskiego Smysława lub Śmichna z Radwankowa, Sędzin oraz Rosnowa. W latach 1418-1437 odnotowano drugą córkę Mścigniewa Dorotę z Sędzinka, Sędzin, Rosnowa, Rosnówka i Palędzia wdowę po Jakuszu, a potem żonę Stanisława Słapa Palędzkiego zwanego także Dąbrowskim. Była ona matką Agnieszki, Małgorzaty i Doroty. W 1418 Stanisław Słap pozwał rządcę bukowskiego m. in.