trigona fibrosa): prawego i lewego, leżą pomiędzy pierścieniami włóknistymi otaczającymi ujścia przedsionkowo-komorowe a pierścieniem ujścia aorty, części błoniastej przegrody międzykomorowej; mięśnia sercowego, czyli właściwe myocardium; składa się na nią osobna mięśniówka przedsionków i komór: w przedsionkach nie rozróżniamy ściśle oddzielnych warstw, a jedynie pasma mięśniowe głębokie: krótsze biegnące w obrębie jednego przedsionka i długie leżące bardziej powierzchownie, łączące oba przedsionki; w komorach zazwyczaj wyróżnia się: zewnętrzną warstwę skośną – wspólną dla obu komór, na wierzchołku serca tworzącą wir serca (łac. vortex cordis), środkową warstwę okrężną – jej powierzchowna część jest wspólna, a głębsza osobna dla komór; to ona wytwarza główną siłę skurczu serca, wewnętrzną warstwę podłużną – osobna dla każdej komory; układu przewodzącego serca (łac. systema conducens cordis) – reguluje on rytmikę pracy serca oraz prawidłową kolejność skurczów poszczególnych części serca; jest on zbudowany ze zmodyfikowanych miocytów;