Wysiedlono właścicieli ziemskich, burmistrza Jarocina, miejskiego inspektora szkolnego, nauczycieli szkół powszechnych i gimnazjalnych oraz kupców, przemysłowców i rzemieślników wraz z rodzinami. Majątki oraz nieruchomości zostały przekazane Niemcom, a wysiedlone osoby przewieziono z Cerekwicy do Jarocina wozami konnymi, a później koleją do dystryktu lubelskiego w Generalnym Gubernatorstwie. Wysiedlenia te trwały do końca listopada 1939.
Jarocin został zajęty w styczniu 1945 roku przez radzieckie jednostki 33 Armii 1 Frontu Białoruskiego. W walkach o miasto zginęło 56 żołnierzy Armii CzerwonejPrzewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939–1945, Sport i Turystyka, 1988, , s. 258..
Okres PRL Przed 1975 i od 1999 siedziba powiatu jarocińskiego.
W latach 1975–1998 Jarocin administracyjnie należał do województwa kaliskiego, w którym był czwartym największym miastem pod względem liczby mieszkańców (21,5 tys. mieszk. w 1981). W tym czasie m.in. wybudowano Dom Kultury (1976), wybudowano nową fabrykę Jarocińskich Fabryk Mebli (1977), oddano do użytku obwodnicę (ul. Wojska Polskiego) w ciągu ówczesnej drogi krajowej nr 38 (Kalisz – Poznań) (1978), wybudowano nowy zakład produkcyjny (zakład nr 2) Jarocińskiej Fabryki Obrabiarek „Ponar-Jafo” (1982).