Już w 1939 powiat jarociński został objęty t.zw. „dzikimi wysiedleniami” czyli akcją wysiedleńczą przeprowadzaną z inicjatywy miejscowych Niemców poza oficjalnymi i zorganizowanymi przez władze III Rzeszy akcjami deportacyjnymi. Organizowali je członkowie niemieckich organizacji politycznych takich jak Jungdeutsche Partei i Deutscher Volksverband oraz paramilitarnej organizacji Volksdeutscher Selbstschutz. Akcje samowolnego wysiedlania Polaków z powiatu jarocińskiego rozpoczęli oni już w końcu października 1939. Pismo szefa okręgu żandarmerii niemieckiej w Jarocinie do dowódcy żandarmerii w Krotoszynie informowało, że „16 października 1939 całe polskie ziemiaństwo zostało aresztowane wraz ze swoimi rodzinami i doprowadzone do obozu w Cerekwicy w powiecie Jarocin”.
Obóz przesiedleńczy w Cerekwicy został utworzony w końcu października 1939 w Cerekwicy (obecnie to Cerekwica Stara) i funkcjonował do połowy grudnia 1939. Mieścił się on w zabudowaniach dawnego zakładu poprawczego dla chłopców. Osadzano w nim ludność wysiedloną z powiatu jarocińskiego, która oczekiwała tam na transport do Generalnego Gubernatorstwa. Wysiedlenia przeprowadzone w październiku 1939 objęły 240 osób, określonych przez szefa okręgu żandarmerii w cytowanym piśmie jako „przeszkoda dla germanizacji”.