Ich pokoleniowy debiut to jeden z fenomenów w dziejach polskiego teatru. Pierwsza, trzyletnia dyrekcja Dąbrowskiego przyniosła teatrowi zasłużony sukces, a publiczności podobały się zrealizowane z rozmachem przedstawienia w jego reżyserii, w tym: Wieczór Trzech Króli, Sen nocy letniej Williama Szekspira i Owcze źródło Lope’a de Vegi. Nie brakowało spektakli kameralnych i nastrojowych, jak np. Trzech sióstr Antona Czechowa.