Półroczne opóźnienie w budowie kadłuba spowodowały wahania co do wyboru producenta maszyn i kotłów oraz ewentualnego zastosowania kotłów z ekonomizerami – ostatecznie zamówiono je w prywatnym Towarzystwie Francusko-Rosyjskich Zakładów, takie same jak dla wcześniejszych okrętów, lecz z obniżką ceny o 2%. „Aurorę” zwodowano roku, w obecności cara Mikołaja II i 78-letniego marynarza poprzedniej „Aurory” Akima Pawłowa. Po montażu siłowni przy nabrzeżu Francusko-Rosyjskich Zakładów, 17 października 1900 roku po raz pierwszy rozpalono kotły. Z powodu przeróbek w projekcie oraz braków siły roboczej, przy intensywnym programie rosyjskiego budownictwa okrętowego, wyposażanie okrętu trwało również długo i rozpoczęto dopiero pod koniec lipca 1902 roku. Do prób odbiorczych napędu przystąpiono 10 października tego roku, ale po poprawkach spełnił on wymagania i został odebrany dopiero 14 lipca 1903 roku, pomimo nieosiągnięcia projektowej prędkości 20 węzłów. Między 13 a 18 września okręt odbył próbny rejs na Bornholm, pod flagą kontradmirała Nikonowa, co zakończyło etap prób odbiorczych. Koszt budowy wynosił ok. 6 400 000 rubli.
Opis