W klasyfikacji rosyjskiej stanowiły krążowniki I rangi, a od września 1907 roku po prostu: krążowniki (ros. kriejsier). Po zamówieniu w listopadzie 1895 roku dwóch pierwszych okrętów: „Diana” i „Pałłada” w stoczni Galernyj Ostrowok, Ministerstwo Morskie w czerwcu 1896 roku zdecydowało zamówić jeszcze trzeci okręt, w petersburskiej Nowej Stoczni Admiralicji (Nowoje Admirałtiejstwo). Początkowo był on zamówiony tylko jako „krążownik o wyporności 6630 ton typu Diana” i dopiero 31 marca 1897 roku car Mikołaj II nadał mu popularną w XIX-wiecznych marynarkach nazwę „Aurora”, od imienia bogini poranku z mitologii rzymskiej Aurory (Jutrzenki), noszoną wcześniej w Rosji przez żaglową . Budową okrętu początkowo kierował młodszy budowniczy okrętów (odpowiednik podpułkownika) E. de Grofe, a następnie K. Tokariewski.
thumb|left|Wodowanie „Aurory” Stępkę pod budowę położono faktycznie roku. Oficjalne uroczyste położenie stępki z udziałem generał-admirała Aleksego, połączone z przytwierdzeniem okolicznościowej srebrnej plakietki, miało jednak miejsce dopiero roku, gdy budowa była zaawansowana – najpierw na „Aurorze”, a następnie tego dnia na dwóch pozostałych bliźniaczych okrętach.