por. przyp. powyżej.. W 1140 rozpoczął budowę romańskiej kolegiaty w Tumie pod Łęczycą, gdzie sprowadził kanoników regularnych.
Prawdopodobnie to on był autorem pierwszego polskiego chorału Magna voce laus sonora, a także rymowanej legendy Tempore illo – o nawróceniu księcia Pomorza przez św. Wojciecha.
W Nekrologu Lubińskim zarejestrowano jego śmierć pod datą dzienną 23 września. Rok śmierci pozostaje niepewny (w grę wchodzą lata 1146–1148), jednak najbardziej prawdopodobny wydaje się 1148, za którym opowiada się większość późniejszych autorów (m.in. Długosz)Por. J. Korytkowski: Katalog arcybiskupów gnieźnieńskich, Poznań 1881, s. 10-11.. W każdym razie, w bulli z 3 marca 1149 papież Eugeniusz III wspomina go już jako zmarłą osobęPhilipp Jaffé, Regesta pontificum Romanorum ab condita Ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII, vol. II, Lipsk 1888, s. 62 nr 9325..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Zofia Kozłowska-Budkowa, Rzekomy dokument arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakóba z r. 1136. Collectanea Theologica 17/1-2
Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem (Polska średniowieczna) Kategoria:Pałukowie Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w XII wieku Kategoria:Ludzie związani ze Żninem