Przykładem jest podane wyżej zjawisko dyfuzji bocznej w błonie komórkowej, co dokładniej omówiono poniżej.
Rola dyfuzji w przetwarzaniu informacji (biofizyka) W ujęciu biofizycznym i cybernetycznym dyfuzja boczna składników błony komórkowej nie jest jedynie pasywnym procesem transportu, lecz fundamentalnym mechanizmem służącym do przetwarzania informacji i kontroli reakcji biochemicznych. Płynna struktura dwuwarstwy lipidowej umożliwia swobodne przemieszczanie się białek receptorowych i efektorowych, pełniąc rolę stochastycznej magistrali danych, napędzanej darmową energią cieplną otoczenia.
Kluczowym elementem optymalizacji tego procesu jest kompartymentacja błony, opisywana przez model ogrodzenia cytoszkieletowego (ang. membrane skeleton fence model). Powierzchnia przeciętnej ludzkiej komórki somatycznej (wynosząca ok. ) jest podzielona przez cytoszkielet aktynowy na od 50 000 do ponad 100 000 niezależnych nanodomen o typowych wymiarach rzędu (ok. ). Wewnątrz tych obszarów swobodna dyfuzja boczna zostaje lokalnie ograniczona, co zmusza cząsteczki do ruchu skokowego (ang.