badanych przez Ficka) ustalono, że odległość to jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z czasu trwania procesu, tj.
Dla większości substancji powyższa zależność obowiązuje nawet wtedy, gdy zmienia się stężenia substancji, a z nim jej współczynnik dyfuzji.
Dyfuzja anomalna mały|299x299px|Szczegółowa budowa błony komórkowej. W dolnej części schematu widoczne są włókna cytoszkieletu połączone z białkami błonowymi. Struktura ta tworzy mechaniczne bariery ograniczające swobodną dyfuzję boczną białek (np. białek integralnych, peryferyjnych) w płaszczyźnie błony (model hop-diffusion). Dzięki temu błona działa jak wielordzeniowy, biologiczny procesor, przetwarzający sygnały, dochodzące z zewnątrz.
Później zaobserwowano procesy, które w obrazie mikroskopowym składają się z szeregu charakterystycznych dla dyfuzji chaotycznych zderzeń, ale średnia statystycznie odległość, na jaką transportowana jest dyfundująca substancją, dana jest zależnością
W takich przypadkach mówi się o dyfuzji anomalnej.