Dotychczasową wieś zaczęto nazywać Starą Wsią. W latach 1527–1870 miasto benedyktynów sieciechowskich, w 1786 roku położone w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoKarol de Perthées, Mappa szczegulna woiewodztwa lubelskiego 1786., własność opata sieciechowskiego, wchodziło w skład klucza puhaczowskiegoJacek Wijaczka, Inwentarz klucza janikowskiego z 1782 roku, w: Kielecki Studia Historyczne, T. 13/1995, s. 201..
Nazwa miejscowości, utożsamiana z legendarnym „Puchaczem”, pochodziła od nazwiska „Puchaczowski” – pierwszego zarządcy dóbr.
Jarmarki i targi Puchaczów, lokowany na prawie niemieckim, otrzymał przywilej na trzy jarmarki doroczne i jeden targ cotygodniowy, które w początkowym okresie odbywały się w każdy wtorek. Jarmarki trwały kilka dni i odbywały się: wiosenny na św. Stanisława (po 8 maja), letni na Przemienienie Pańskie (6 sierpnia) i jesienny na św. Marcina (3 listopada). Ówczesnym targowiskiem był plac nieopodal drewnianego kościoła – klasztoru tzw. „Kozi Rynek”, którego powstanie i nazwę należy wiązać z rozwiniętą hodowlą i sprzedażą kóz oraz innych zwierząt gospodarskich.