Dzierżsława odnotowano także w kilku innych średniowiecznych procesach sądowych z przełomu XIV-XV wieku. W 1401 toczył spór z Jakubem Wielżyńskim, który miał zapłacić 16 grzywien kar temuż Dziersławowi, a żupcom 15 grzywien. W 1424 Dzierżsław Wielżyński był w sporze sądowym ze Zbylutem oraz jego żoną Wichną z Lubowic i miał przynieść na rozprawę dokument sędziego ziemskiego poznańskiego stwierdzający, że osiadł i ma dobra w powiecie poznańskim, a jeśli go nie okaże, to winien stanąć przed sądem w Gnieźnie. W 1426 Dzierżsław Wielżyński toczył proces z Gawłem przeorem i konwentem zakonu augustianów z Sierakowa o dwie grzywny za pożyczonego konia.
W 1448 Andrzej z Wielżyna występuje jako asesor w dokumencie sędziego ziemskiego poznańskiego Piotra Skóry z Gaju wystawionym w Obornikach. W 1452 sąd postanawia, że synowie zmarłego Mirzona, bracia rodzeni oraz bracia niedzielni z Wielżyna, mają dokonać podziałów dóbr z Naramem dziedzicem wielżyńskim. W 1471 syn Mirzona Jan Marzanka Wielżyński kupił od Katarzyny wdowy po Tomku ze Starołęki oraz jej synów Mroczka i Mikołaja, a także jej wnuka Mikołaja całą ich część w Krzesinach za 300 grzywien, a Wielżyński sprzedał z zastrzeżeniem prawa wykupu tej Katarzynie 7 łanów w Górze w powiecie gnieźnieńskim koło Strzelna za 100 florenów i 20 grzywien.